برای مثال: Staatsexamen، KNM، شهریه، MVV

    ثبت‌نام

    راهنما

    الفبای هلندی و تلفظ حرف‌ها

    بررسی‌شده با منابع رسمی در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶۶ دقیقه مطالعه

    به‌طور خلاصه

    • الفبای هلندی ۲۶ حرف دارد؛ ij حرف جداگانه‌ای نیست و y را هنگام هجی کردن Griekse ij («ij یونانی») می‌نامند.
    • در هلندی هر صدا (مصوت) می‌تواند کوتاه یا بلند باشد و این اغلب معنی را عوض می‌کند: man یعنی «مرد» و maan یعنی «ماه»؛ zon یعنی «آفتاب» و zoon یعنی «پسر».
    • برخی صداهای هلندی با دو حرف نوشته می‌شوند، مثل oe، ie، eu و ui؛ ei و ij یک صدا دارند و au و ou هم همین‌طور.
    • حرف‌های g و ch در هلندی از ته گلو ادا می‌شوند و تقریباً مثل «خ» فارسی‌اند؛ j در هلندی مثل «ی» در کلمهٔ «یار» است.

    هلندی با حروف لاتین و از چپ به راست نوشته می‌شود. در این درس حرف‌های الفبا را یاد می‌گیرید، می‌بینید نام خود را چطور هجی کنید و کدام صداها با فارسی فرق دارند. همهٔ نمونه‌ها را بلند بخوانید.

    الفبا: ۲۶ حرف

    وقتی کلمه‌ای را هجی می‌کنید، نام هر حرف را می‌گویید. نام حرف‌ها این‌طور است:

    حرف نام حرف نمونه
    a aa de appel (سیب)
    b bee het brood (نان)
    c see het centrum (مرکز شهر)، de computer (کامپیوتر)
    d dee de dag (روز)
    e ee eten (خوردن)
    f ef de fiets (دوچرخه/بایسکل)
    g gee goed (خوب)
    h haa het huis (خانه)
    i ie ik (من)
    j jee ja (بله)
    k kaa het kind (کودک)
    l el lopen (راه رفتن)
    m em de melk (شیر)
    n en de naam (نام)
    o oo het oog (چشم)
    p pee de pen (قلم)
    q kuu کم به کار می‌رود
    r er rood (سرخ)
    s es de school (مدرسه/مکتب)
    t tee de tafel (میز)
    u uu het uur (ساعت)
    v vee vier (چهار)
    w wee het water (آب)
    x iks de taxi (تاکسی)
    y Griekse ij de yoghurt (ماست)
    z zet de zon (آفتاب)

    برای تلفظ نام حرف‌ها: aa تقریباً مثل «آ» است، ie مثل «ای»، و ee تقریباً مثل «اِی» (پس bee تقریباً «بِی» است). g را مثل «خ» می‌گویند (gee تقریباً «خِی»).

    خوب است بدانید:

    • c پیش از e یا i مثل s خوانده می‌شود (het centrum) و در جاهای دیگر معمولاً مثل k (de computer).
    • ij حرف جداگانه‌ای در الفبا نیست. هنگام هجی کردن بسیاری از مردم می‌گویند lange ij («ij دراز»). y را Griekse ij («ij یونانی») می‌نامند.

    هجی کردن نام

    اغلب می‌شنوید: Hoe schrijf je dat? («این را چطور می‌نویسید؟») یا Kunt u dat spellen? («می‌توانید آن را هجی کنید؟»). آن وقت حرف‌ها را یکی‌یکی می‌گویید:

    • Mijn naam is Reza. («نام من رضا است.») هجی: er – ee – zet – aa
    • Ik woon in Delft. («در دلفت زندگی می‌کنم.») هجی: dee – ee – el – ef – tee

    نام، نام خانوادگی و نام خیابان/سرک خود را تمرین کنید. اغلب باید آن‌ها را هجی کنید، مثلاً پشت تلفن.

    صداهای کوتاه و بلند

    حرف‌های صدادار (مصوت‌ها) a، e، i، o و u هستند. هر کدام می‌تواند کوتاه یا بلند باشد و این اغلب معنی را عوض می‌کند:

    کوتاه نمونه بلند نمونه
    a de man (مرد) aa de maan (ماه)
    e ik ben (من هستم) ee het been (پا)
    i de vis (ماهی) ie vies (کثیف)
    o de zon (آفتاب) oo de zoon (پسر)
    u de bus (اتوبوس/بس) uu de muur (دیوار)

    صدای بلند را اغلب با دو حرف می‌نویسند. اما در پایان هجا یک حرف کافی است: de naam → de namen («نام‌ها»)، het jaar → de jaren («سال‌ها»)، ik woon → wij wonen («زندگی می‌کنم»، «زندگی می‌کنیم»).

    e در de و lopen کوتاه و ضعیف است، تقریباً مثل یک «اِ» کوتاه. در آخر lopen حرف n اغلب شنیده نمی‌شود.

    صداهایی که با دو حرف نوشته می‌شوند

    حرف‌ها نمونه‌ها تقریباً مثل
    oe het boek (کتاب)، goed (خوب) «او» در «دور»
    ie niet (نه)، de fiets (دوچرخه/بایسکل) «ای» در «سیب»
    eu de deur (در/دروازه)، de neus (بینی) در فارسی نیست
    ui het huis (خانه)، uit (بیرون) در فارسی نیست
    ei و ij de trein (قطار/ریل)، het ijs (یخ)، mijn (مالِ من) چیزی بین «اِی» و «اَی»
    au و ou blauw (آبی)، oud (کهنه، پیر)، de vrouw (زن) چیزی بین «اُو» و «اَو»

    ei و ij یک صدا دارند؛ au و ou هم همین‌طور. پس املای هر کلمه را جداگانه یاد بگیرید.

    حرف‌های بی‌صدا: به این‌ها دقت کنید

    • g و ch تقریباً یک صدا دارند که از ته گلو می‌آید: goed، graag («با کمال میل»)، acht («هشت»).
    • j مثل «ی» است، نه مثل «ج»: ja («بله»)، jij («تو»)، januari («ژانویه/جنوری»).
    • w و v دو صدای جدا هستند: wind («باد») با vind («پیدا می‌کنم») فرق دارد.
    • sch در اول کلمه یعنی s و بعد صدای «خ»: de school («مدرسه/مکتب»).
    • d در آخر کلمه مثل t خوانده می‌شود: goed، de hond («سگ»). b در آخر کلمه مثل p: ik heb («دارم»).

    دقت کنید: اگر فارسی یا دری صحبت می‌کنید

    • همهٔ صداها نوشته می‌شوند. در فارسی صداهای کوتاه (زبر، زیر، پیش) معمولاً نوشته نمی‌شوند، اما در هلندی همهٔ صداها نوشته می‌شوند. پس همه را بخوانید: pan، pen و pin سه کلمهٔ متفاوت‌اند.
    • کوتاه یا بلند. هلندی از فارسی صداهای بیشتری دارد. صدای بلند را واقعاً کشیده‌تر بگویید: man و maan، zon و zoon.
    • uu، eu و ui تازه‌اند. ie را با لب‌های گرد بگویید تا uu را بشنوید؛ ee را با لب‌های گرد بگویید تا eu را بشنوید. دقت کنید muur («دیوار») مثل moer («مهره») شنیده نشود.
    • w و v. در فارسی هر دو با یک حرف (و) نوشته می‌شوند. در w لب پایین فقط خیلی آرام به دندان‌های بالا می‌خورد؛ در v صدای هوا را می‌شنوید.
    • دو حرف بی‌صدا در اول کلمه. straat («خیابان/سرک»)، spreken («صحبت کردن») و school را بدون صدای اضافه در اول یا وسط کلمه بگویید: نه estraat و نه sepreken.
    • g برای شما آسان است. g هلندی شبیه «خ» است و این صدا را از زبان خودتان می‌شناسید. پس g در goed را مثل «گ» در کلمهٔ انگلیسی go نگویید.
    • حرف بزرگ. فارسی حرف بزرگ ندارد. در هلندی جمله و نام‌ها با حرف بزرگ شروع می‌شوند: Ik woon in Utrecht. («در اوترخت زندگی می‌کنم.»)

    می‌توانید این درس را در دورهٔ A1 یا با لغات هلندی A1 رایگان تمرین کنید؛ آنجا تلفظ هر کلمه را می‌شنوید.

    مشاورهٔ رایگان

    یک جلسهٔ مشاورهٔ رایگان رزرو کنید یا سؤالتان را در واتس‌اپ بپرسید. به هلندی، انگلیسی، فارسی یا دری پاسخ می‌دهیم.